Oslo jest stolicą Norwegii. Ma około 460 tyś. mieszkańców w samym mieście i ponad milion w całej metropolii.
Historia kolejki podziemnej w Oslo rozpoczęła się od koleji podmiejskiej, która przez centrum miasta przechodziła tunelem. Do roku 1928 końcową stacją wszystkich zachodnich linii była Majorstuen. Wtedy otwarto 2km tunel do Nationaltheatret.
We wschodniej części miasta do lat 50' dominował transport tramwajowy. Była tam tylko jedna linia kolejowa (dzisiejsza wsch. część linii 3). Linię 4 (metro) otwarto w 1966r.(końcową stacją była Bergkrystallen). Dawniej część tej linii była wykorzystywana jako LRT (Light Rail Train). W latach 70' otwarto pozostałe linie we wsch. Oslo. Wspólną krańcową stacją tych linii była Jernbanetorget.
W 1977 tunel połączył wsch. i zach. linie. Niestety z powodu różnego sposobu zasilania (wsch. linie - trzecia szyna 750V, zach. - podwieszana trakcja 600V DC) pasażerowie musieli się przesiadać na stacji Stortinget. W roku 1993 dodano trzecią szynę w zachodniej części linii 3. Do roku 1995 wyposarzono pozostałe zachodnie linie w tabor umożliwiający zasilanie zarówno z trzeciej szyny jak i górnej trakcjielektrycznej. Tym sposobem od 1995r. metro w Oslo zapewnia bezpośrednie połączenie obu części miasta.
W listopadzie 1997r. linię 3 przedłużono do Mortensrud (2,5 km, tunel), jest tam też południowy dworzec autobusowy.
22 sierpnia 2006 ukończono budowę tunelu pomiędzy Storo a Carl Berners plass. Dzięki temu stało się możliwe utworzenie linii okrężnej, w której skaład, obecnie, wchodzą linie 4 i 6.
Plany:
Obecnie linia 6 kończy
swoją trasę na tymczasowej stacji Husebybakken.
Dalsza część trasy do Kolsas jest obecnie
modernizowana i doposażana w trzecią szynę.
W przyszłości planowana jest też budowa stacji Homansbyen
pomiędzy Nationaltheatret a Majorstuen.
Dziękuję Lesławowi za pomoc w aktualizacji informacji na tej podstronie.
